De afgelopen weken heb ik meerdere gratis belwandelcoachgesprekken gevoerd als aftrap in het nieuwe jaar. Met leiders en professionals die even uit hun kantoor stapten, letterlijk en figuurlijk.
En naast '𝗲𝗲𝗻𝘇𝗮𝗮𝗺𝗵𝗲𝗶𝗱', '𝗴𝗲𝗲𝗻 𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗵𝗲𝗯𝗯𝗲𝗻' kwam nog één thema opvallend vaak terug:
👉 𝗪𝗮𝘁 𝗮𝗹𝘀 𝗷𝗶𝗷 𝗱𝗲 𝗲𝗻𝗶𝗴𝗲 𝗯𝗲𝗻𝘁 𝗶𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗠𝗧 𝗱𝗶𝗲 𝘁𝘄𝗶𝗷𝗳𝗲𝗹𝘁, 𝘄𝗶𝗹 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗿𝗮𝗴𝗲𝗻 𝗼𝗳 𝗲𝗲𝗻 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗿𝗶𝗰𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴 𝘃𝗼𝗲𝗹𝘁 — 𝘁𝗲𝗿𝘄𝗶𝗷𝗹 𝗱𝗲 𝗿𝗲𝘀𝘁 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗼𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝘄𝗶𝗹?
Jij voelt dat als je doorgaat, dit schuurt met je eigen waarden.
𝗪𝗮𝘁 𝗵𝗶𝗲𝗿 𝘃𝗮𝗮𝗸 𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿 𝘇𝗶𝘁
Het spanningsveld is zelden alleen inhoudelijk.
Het gaat over trouw blijven aan jezelf, terwijl de groepsdynamiek iets anders vraagt.
Veel leiders herkennen dit:
->je ziet risico’s die anderen niet (willen) zien
->je voelt dat tempo belangrijker wordt dan richting
->je past je aan om de harmonie te bewaren
En dat werkt… een tijdje. Tot je merkt dat je er last van begint te krijgen.
𝗗𝗿𝗶𝗲 𝗱𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗷𝗲 𝗸𝘂𝗻𝘁 𝗱𝗼𝗲𝗻 𝗮𝗹𝘀 𝗱𝗶𝘁 𝗷𝗼𝘂 𝗿𝗮𝗮𝗸𝘁
1️⃣ Breng het eerst terug naar jezelf
Vraag niet meteen: hoe overtuig ik de ander?
Maar: welke waarde van mij staat hier op het spel?
Zonder dat inzicht ga je óf meebewegen tegen jezelf in, óf verharden.
2️⃣ Maak onderscheid tussen richting en tempo
Vaak is er meer overeenstemming dan je denkt, alleen niet over het tempo.
Vertragen is geen tegenwerken, maar leiderschap nemen.
3️⃣ Accepteer dat trouw zijn aan jezelf soms ongemak geeft
Bij jezelf blijven betekent niet dat iedereen zich comfortabel voelt.
De vraag die je jezelf zou moeten stellen is niet: hoe voorkom ik spanning?
Maar: welke spanning ben ik bereid te dragen?
𝗗𝗮𝗻𝗸𝗯𝗮𝗮𝗿
Dank voor alle reacties, berichten en gesprekken die hieruit zijn ontstaan. De afgelopen weken hebben mij opnieuw laten zien hoeveel leiders rondlopen met thema's die zelden hardop worden uitgesproken.
Dank aan ieder die de tijd nam en moed had om even stil te staan, mee te lopen en te delen wat er speelt. Jullie openheid en vertrouwen waren waardevol — voor mij, en hopelijk ook voor jullie zelf. Ik heb genoten!
