Als voormalig directeur en bestuurder heb ik jarenlang gezocht naar die balans. Ik noem het bewust de balans tussen ziel en zakelijkheid.
Zakelijkheid betekent voor mij: koers houden. Weten waar je naartoe wilt. Resultaten volgen. Verantwoordelijkheid nemen én aanspreken. Benoemen wat niet goed gaat. Ook als dat schuurt. Harmonie is namelijk niet hetzelfde als samenwerking.
Maar ondertussen wil je de mens blijven zien. Luisteren. Inleven. Kwetsbaar durven zijn.
En je realiseren dat gedrag nooit het hele verhaal vertelt.
De ziel zit voor mij ook in de organisatie zelf.
Waarom zijn we hier?
Voor wie doen we dit?
Waar willen we van betekenis zijn?
Die bedoeling moet voelbaar zijn in hoe je met elkaar werkt én in de resultaten die je samen behaalt. Want als leider draag je beide. Je bewaakt de koers. En je bent onderdeel van de cultuur die bepaalt hoe mensen die koers samen realiseren.
Daarom geloof ik in ziel én zakelijkheid. Niet als zachte waarde maar als strategie. Niet als twee kanten die je tegen elkaar moet afwegen. Maar als twee dingen die voortdurend samenkomen in je leiderschap.
Waar raak jij als leider uit balans zodra de mens en het resultaat allebei om aandacht vragen?
Mijn beste tip?
Kijk eens naar het moment waarop je merkt dat je gaat kiezen.
Voor de mens.
Of voor het resultaat.
Precies daar ligt vaak de echte leiderschapsopgave.
